logo-mini

گزیده ای از امیل – ژان ژاک روسو

“[در باب تربیت کودک] باید بین تربیت یک انسان کامل و یک شهروند کامل یکی را انتخاب کنیم.”

“آن کسی که بیشتر عمر کرده است آن نیست که سال زیادتری داشته باشد، بلکه کسی است که طعم زندگی را بیشتر چشیده باشد.”
“هرگز فراموش نمی کنم روزی را که یکی از این گریه کنندگان سمج [کودکی در حال گریه] از دایه خود کتک خورد. طفلک فورا ساکت شد. تصور کردم ترسیده است، با خود گفتم که این بچه روح بندگی خواهد داشت و هیچ کاری را بدون سختگیری انجام نخواهد داد.
اشتباه می کردم. سکوت آن بیچاره به این جهت بود که داشت از خشم خفه می شد، دیگر نمی توانست نفس بکشد، رنگش بنفش شده بود. لحظه ای بعد فریادش بلند شد، تمام علایم کینه و غضب و نومیدی در صدایش نهفته بود. می ترسیدم در حال عصیان بمیرد. اگر شک داشتم که تشخیص عدالت از ظلم سرشت فطری بشر است، از آن روز یقین پیدا کردم.”
“به محض اینکه طفل شروع کرد به تعقل و استدلال باید مواردی را که ممکن است خودش را با کودکان دیگر مفایسه کند از ذهنش دور داشت، زیرا از این نوع مقایسه غیر از خودپسندی و حسد چیزی عاید او نمی شود.
کافی است فقط با خودش همچشمی کند، زیرا نفع آن خیلی زیادتر است. خواندن کتاب ضرر دارد، زیرا فقط به شاگرد یا دمی دهد از آنچه نمی فهمد صحبت کند. بهتر است تا مدتی در کتابخانه امیل بیش از یک کتاب نگذاریم: کتاب روبنسون کروزوئه. چون این کتاب از شخصی گفتگو می کند که به تنهایی برای تامین زندگانیش کار می کند، این شیوه زندگی امیل را مافوق عقاید غلط عمومی قرار خواهد داد و به او خواهد آموخت که روابط بین اشیا را به طور صحیح بفهمد.”
“آزاد زیستن و به دنیا بی علاقه بودن بهترین وسیله ای است برای اینکه انسان یاد بگیرد خوب بمیرد.”
“اگر احتیاجات مشترک، ما را با رشته باریک منافع شخصی به هم متصل می سازد، بدبختی های مشترک ما را زنجیر قطور محبت به هم می پیوندد. منظره یک آدم خوشبخت در دیگران بیشتر تولید حسرت می کند تا محبت.
گویی او را متهم می دارند که چون سعادت را به خودش منحصر ساخته است، حقی را که ندارد غصب کرده است. علاوه بر این چون می بینیم آن ادم هیچ احتیاجی به ما ندارد، حس خودخواهی ما جریحه دار می شود.
برعکس، کیست که بر بیچاره ای که رنج می برد دلسوزی نکند؟ کیست که میل نداشته باشد رنج او را بر طرف کند، به شرط اینکه غیر از دعا کمک دیگری نخواهد.
قوه تخیل غالبا ما را به جای یک آدم بدبخت قرار می دهد تا یک آدم سعادتمند، زیرا حس می کنیم که حالت اولی بیشتر طرف توجه ماست تا وضعیت دومی.
ترحم شیرین است، زیرا کسی که خود را به جای یک فرد رنجدیده قرار می دهد، در عین حال خوشش می آید که خودش رنج نمی برد. حسرت تلخ است، زیرا انسان افسوس می خورد که چرا به جای آن شخص خوشبخت نیست.
به نظر می آید آدم بدبخت قسمتی از رنج ما را هم تحمل می کند و ادم خوشبخت سهمی از سعادت ما را می دزدد.”
“فیثاغورث می گوید:« تماشای آدمیان شبیه است به تمایشای بازی های المپیک. بعضی ها فقط آنجا دکان باز کرده اند و غیر از جلب منفعت فکری ندارند. بعضی دیگر جان خود را فدای تحصیل افتخارات می کنند. عده ای هم به تماشای بازی اکتفا می کنند. معلوم نیست اینها بدتر از دیگران باشند.»”
“البته لازم است هر چه زودتر انسان دنبال رستگاری برود، منتها اگر برای رستگار شدن کافی است که بعضی کلمات را نفهمیده تکرار کنیم، نمی دانم به چه علت بهشت را به عوض کودکان از طوطی ها پر نمی کنند.”
“از بیان حقایق برای کسانی که لایق فهم آن نیستند خودداری کنید، زیرا فکر آنها را مغشوش خواهید کرد.”
“در کنار معبر ترموپیل، روی قطعه مرمری این کلمات را می خواندند:« ای که از اینجا می گذری، برو به اسپارت بگو ما برای اطاعت به قوانین مقدس او جان داده ایم»”
“ذوق و سلیقه عبارت است از تشخیص و پسندیدن بعضی چیزهای کوچک، این حرف درست است، زیبایی و طراوت زندگی بسته به این چیزهای کوچک است و ما باید به آنها اهمیت کافی بدهیم.
به مدد سلیقه است که می توانیم زندگی خود را با بعضی زیبایی ها که در دسترس ما قرار دارد زینت بدهیم.”
“هر قدر بیشتر شالوده ی ادم ها را امتحان می کنم، بیشتر متوجه می شوم که از بس می خواهند آزاد باشند خود را بنده می کنند و در نتیجه کوشش های بیهوده ای که برای تامین آزادی به خرج می دهند، آن میزان ازادی را هم که به دست آورده اند ضعیف می کنند.
برای اینکه بتوانند در مقابل سیل حوادث مقاومت کنند، برای خود هزاران قید درست می کنند. آن وقت به محض اینکه می خواهند یک قدم بردارند نمی توانند و تعجب هم می کنند که چطور با این همه علاقه، باز نمی توانند.
من گمان می کنم که برای آزاد شدن هیچ کاری نباید کرد. کافی است که نخواهیم آزادی خود را از دست بدهیم.”

سرشناسه : روس‍و ، ژان‌ ژاک‌ ، ۱۷۱۲-۱۷۷۸م‌.
Rousseau, Jean Jacques
‏عنوان و نام پديدآور : امیل: رس‍ال‍ه‌ای‌ در ب‍اب‌ آم‍وزش‌ و پ‍رورش‌/ ژان‌‌ژاک‌ روس‍و؛ ت‍رج‍م‍ه‌ غ‍لام‍ح‍س‍ی‍ن‌ زی‍رک‌زاده‌.
‏وضعيت ويراست : ‏‫[ویراست؟]‬.
‏مشخصات نشر : تهران: ناهید‏‫، ۱۳۸۶.‬
‏مشخصات ظاهری : ‏‫۴۰۸ ص.‬: عکس‏‫؛ ۵/۱۴×۵/۲۱ س‌م.‬
‏شابک : ‏‫۴۵۰۰۰ ریال‬‏‫ : ‏‫‬‭۹۷۸-۹۶۴-۶۲۰۵-۲۰-۸‬ ؛ ‏‫۱۶۰۰۰۰ ریال (چاپ هفتم)‬
‏يادداشت : ‏‫عنوان اصلی: Emile ou de l’éducation‪‏‫‬‭.‬
‏يادداشت : کتاب حاضر در سالهای مختلف توسط مترجمان و ناشران متفاوت ترجمه و منتشر شده است.
‏يادداشت : چاپ چهارم.
‏يادداشت : چاپ هفتم: ۱۳۹۳.
‏یادداشت : کتابنامه به صورت زیرنویس.
‏عنوان دیگر : رس‍ال‍ه‌ای‌ در ب‍اب‌ آم‍وزش‌ و پ‍رورش‌.
‏موضوع : آموزش و پرورش
‏شناسه افزوده : زی‍رک‌زاده‌، غ‍لام‍ح‍س‍ی‍ن‌،‏‫ ۱۲۸۶ – ‏۱۳۳۲.‏‬، مترجم
‏رده بندی کنگره : ‏‫LB۵۱۲‭‬ ‭/ف۲‏‫۱۳۸۶
‏رده بندی دیویی : ‏‫‬‭۳۷۰/۱
‏شماره کتابشناسی ملی : ‏‫۲۶۱۸۴۸۹


2 نظر

    • رسول زاده-
    • اردیبهشت ۱۸, ۱۳۹۴ در ۴:۴۷ ب.ظ-
    • پاسخ

    به جهان خرم از آنم که جهان خرم از اوست
    عاشقم بر همه عالم که همه عالم از اوست
    —-
    تو این جمله “نمی دانم به چه علت بهشت را به عوض کودکان از طوطی ها پر نمی کنند.” یه حرف خوبی هست. اینکه بهشت پر از کودکانه. نه این که خردسال باشن، بلکه زلال هستن. ساده و صمیمی

    • آگاهی، رمز بهشت. البته از نظر روسو

نظر بدهید